دیابت مادر در دوران بارداری ممکن است خطر ابتلا به بیماری قلبی را در کودک افزایش دهد
19 ژوئیه 2018- دیابت بارداری ممکن است باعث افزایش خطر اختلال در عملکرد رگ های خونی و بیماری های قلبی در کودکان از طریق تغییر پروتئینی در عضلات صاف شود که مسئول تشکیل شبکه ی عروق خونی است.درک عملکرد این پروتئین در سلول های جنینی ممکن است تشخیص بیماری قلبی را در کودکان بهبود بخشد.
نتایج این مطالعه در مجله ی American Journal of Physiology -- Cell Physiology منتشر گردید.
دیابت بارداری، به بالا بودن طولانی مدت قند خون در دوران بارداری اطلاق می شود و حدود 7 درصد از زنان باردار را تحت تاثیر قرار می دهد. دیابت بارداری کنترل نشده ممکن است موجب افزایش فشار خون در دوران بارداری یا زایمان زودرس یا تولد نوزاد مرده شود.تحقیقات قبلی نشان داده است که غلظت پروتئینی به نام ترانس ژلین( transgelin) در کودکان زنان مبتلا به دیابت حاملگی بالاتر از نوزادان مادران سالم است.ترانس ژلین در سلول های تشکیل دهنده کلنی اندوتلیال(ECFCs[1]) یافت می شود که دیواره های عروق خونی را مفروش می کنند.ترانس ژلین مهاجرت سلولی را تنظیم می کند، مهاجرت سلولی فرآیندی است که در بهبود زخم و ساخت شبکه های عروق خونی دخالت دارد.خون بند ناف نوزادان غنی از سلولهایECFC است؛ اختلال در عملکرد این سلول ها که در رحم اتفاق می افتد، ممکن است بر سلامت درازمدت رگ های خونی کودک تاثیر گذارد و خطر ابتلا به بیماری های قلبی را در مراحل بعدی زندگی افزایش دهد.
محققان دانشکده پزشکی ایندیانا، اثرات افزایش میزان ترانس ژلین برECFC خون بند ناف نوزادان را مورد بررسی قرار دادند.نمونه های خون بند ناف گرفته شده در زمان تولد از نوزادان زنان مبتلا به دیابت حاملگی با یک گروه کنترل( نوزادان مادران بدون دیابت حاملگی) مقایسه گردید.
سلولهای ECFCs خون بند ناف معمولا حاوی غلظت بالایی از ترانس ژلین نمی باشند. با این حال، نمونه های گرفته شده از خون بند ناف نوزادان مادران مبتلا به دیابت بارداری، حاوی غلظت بالایی از این پروتئین بودند که سبب اختلال در عملکرد رگ های خونی در طول تشکیل آنها شده بود. محققان اظهار داشتند: کاهش ترانس ژلین در سلول های در معرض دیابت به طور قابل توجهی، تشکیل شبکه اولیه ی عروق خونی را بهبود داده و سبب تثبیت شبکه در حال تشکیل و بهبود مهاجرت سلولی می شود.
محققان معتقدند بهبود ابزارهایی که میزان قرار گرفتن نوزاد را در معرض دیابت و تغییرات پروتئینی مربوطه را در زمان تولد اندازه گیری می کنند، دقت ارزیابی های سلامت را افزایش داده و ما را قادر می سازد که پیش بینی های آگاهانه تری در مورد نتایج سلامت درازمدت کودکان داشته باشیم. متأسفانه، مشکلات عروقی اغلب در کودکی تشخیص داده نمی شوند تا زمانی که بیماریهای قلبی عروقی در مراحل بعدی زندگی پدیدار شوند، که در آن زمان فرصت برای پیشگیری به پایان رسیده است.
منبع و سایت خبر:
American Journal of Physiology-Cell Physiology, 2018; DOI: 10.1152/ajpcell.00137.2018
www.sciencedaily.com/releases/2018/07/180719164757.htm